یا از هرچه نمی دانم.....دیگه حوصله هیچ چیز رو ندارم چیزی

ارومم نمی کنه...

ایدین این شعر برای تو

شب میلاد تو ای یار مرا شب غمگینی بود

خانه با یاد تو از گل لبریز همه جا پرتوی لرزنده شمع

دوستانت همه شاد.عاشقانت همه جمع

لیک در جمع عزیزان تو نبودی افسوس

خانه در گل مستور..همه جا لعمه نور یاد شیرین تو در موج نشاط ..عکس زیبای تو در جام بلور

همه با یاد تو خندان بودند

و من خانه به طوفان داده در میان همه گریان بودم

شمع همراه دل من می سوخت  و کسی

اگه از این راز نبود

چه کنم؟بی تو در شادی ها بر دلم باز نبود..

شمع هم گریان بود لیک ای معنی عشق...

اشک دلداده کجا و گریه ی شمع کجا؟

من کجا با دل تنگ و شادی جمع کجا؟

چه شب تلخی بود شب تنهایی من

من که در بستر غم ها بودم ..من که از اشک غریبانه چو در یا بودم

تو ندانی که چه تنها بودم

کاش می دانستی

شب میلاد عزیزت ای یار من به اندازه ی

چشم همه مردم شهر

گریه کردم در خویش گریه ام بدرقه راهت باد

ایدین جان ای معنی مجسم عشق تو ندانی که چه تنها بودم.